شمار بزرگسالان معتاد در میان جمعیت ۳۰ میلیونی افغانستان از مرز ۱. ۳ میلیون نفر فرا‌تر رفته است که در این میان تقریبا ۳۰۰ هزار کودک افغانستانی آلوده به مواد مخدر هستند.

روزی می گفتند افغانستان کشوری است که 90 درصد تریاک جهان در آن تولید می شود اما معتاد ندارد. اما امروز به همت غربیها، اعلام می شود که 300 هزار کودک افغانستان برابر با یک درصد جمعیت کل کشور معتاد اند. اعتیاد 3 میلیون بزرگسال به مواد مبه گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpapaer)، یازده سال از لشکرکشی پنجاه کشور خارجی به افغانستان می گذرد و هنوز پیشرفت قابل توجهی در نبرد علیه طالبان حاصل نشده و هر روز شاهد بد‌تر شدن اوضاع در کشور و کشته شدن غیرنظامیان بسیاری هستیم.


کاخ سفید اعلام کرده است که هر ثانیه جنگ در افغانستان قریب هزار دالر برای امریکایی ها هزینه بر است و اختلافات میان مشاوران اوباما در باره آینده این جنگ، آمریکا را بر سر دو راهی خروج یا ماندن در کشور ما قرار داده است.

این بدان معنا است که معلوم نیست آینده ما چه می شود و تا کی این اربابان غربی بر ما حکومت خواهند کرد؟ این یعنی کشتار غیر نظامیان متوقف نخواهد شد، طالبان همچنان به عملیاتهای انتحاری خود ادامه خواهند داد، غارت و تجاوز تکرارخواهد شد و ....

همه اینها مطالبی است که بارها و بارها شنیده ایم، ولی این بار خبرگزاری فرانسه گزارشی منتشر کرده که دل هر انسانی را به درد می آورد.

در این گزارش با اشاره به استفاده از کودکان در قاچاق مواد مخدر پس از اشغال افغانستان توسط ناتو به رهبری آمریکا در سال ۲۰۰۱ میلادی، آمده است: شمار بزرگسالان معتاد در میان جمعیت ۳۰ میلیونی افغانستان از مرز ۱. ۳ میلیون نفر فرا‌تر رفته است که در این میان تقریبا ۳۰۰ هزار کودک افغانستانی آلوده به مواد مخدر هستند.

روزی می گفتند افغانستان کشوری است که 90 درصد تریاک جهان در آن تولید می شود اما معتاد ندارد. اما امروز به همت غربیها، اعلام می شود که 300 هزار کودک افغانستان برابر با یک درصد جمعیت کل کشور معتاد اند. اعتیاد 3 میلیون بزرگسال به مواد مخدر کم بود، که غم وغصه اعتیاد کودکان نیز به آن افزوده شد.

در باره اینکه چگونه این کودکان 3 تا ده ساله معتاد می شوند، گفته می شود: بیشتر این کودکان اعتیاد به موادر مخدر را از والدین خود هنگام استنشاق دود تریاک پدران خود در خانه به ارث می‌برند. از سوی دیگر مادران نیز برای آرام نگاه داشتن کودکان خود هنگام قالی بافین یا برداشت محصول تریاک، به آن‌ها مواد مخدر می‌دهند.

بر اساس آمار سازمان ملل هم اکنون صدها کودک سه تا ۱۲ ساله افغانستان تحت معالجه برای ترک اعتیاد هستند. شمار مراکز بازپروری برای ترک اعتیاد کودکان افغانستانی نیز افزایش یافته است که هدف از گسترش این مراکز افزایش امید به زندگی به مردم افغانستان است.

تازه این در حالی است که هیچ آمار مشخصی برای ترک اعتیاد کودکان وجود ندارد. تنها افرادی که از اسهال، یبوست و یا سردرد به عنوان یکی از عوارض جانبی اعتیاد رنج می‌برند، هنگام مراجعه به مراکز صحی، تحت معالجات پزشکی در مراکز ترک اعتیاد قرار دارند.

مقامات سازمان ملل اعلام کرده‌اند که بیش از ۹۰ مرکز بازپروی در سراسر افغانستان برای ترک اعتیاد ۱۶ هزار نفر وجود دارد که این میزان بیش از ۴۰ مرکز درمانی در سال ۲۰۰۹ بوده و در این مراکز تنها یک سوم از افراد مراجعه کننده زنان و کودکان هستند. اینکه مابقی معتادان که آمار آنها قریب سه میلیون نفر تخمین زده شده، چه بلایی به سرشان می آید و اگر بخواهند اعتیاد خود را ترک کنند، باید به کجا مراجعه کنند، سوال بی جوابی است.

نحوه ترک اعتیاد در این مراکز هم برای بیشتر معتادان که از اعتیاد شدید رنج می‌برند، به خصوص بزرگسالان آب درمانی می باشد که در این روش عمدتا از دوش آب سرد برای ترک اعتیاد استفاده می‌شود.

آمارها نشان می دهد شمار معتادین به مواد مخدر در افغانستان در سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ به میزان ۵۳ درصد افزایش یافته است و این بیانگر حضور مفید غربی ها در کشور ما است. اگر حضور غرب در کشور ما برای پیشرفت بود اکنون این سیصد هزار کودک معتاد باید با کامپیوتر سر و کار داشتند و آن سه میلیون معتاد هم که اکثرا جوان هستند در حرفه های تخصصی مشغول به کار بودند، نه اینکه ناامید از زندگی رو به اعتیاد بیاورند.

اوج فاجعه زمانی است که بدانید ۶۰ درصد جمعیت افغانستان زیر ۲۵ سال و ۵۲ درصد زیر ۱۸ سال هستند که در حقیقت اکثر جمعیت کشور را جوانان تشکیل می‌دهند. وقتی از این جمعیت جوان 3 میلیون معتاد حاصل شود، ده سال آینده با کشوری مواجه هستیم که جوانان آن معتاد، بی سواد و احتمالا بدون حرفه و شغل هستند.

آن وقت مقامات محترم بنشینند پیمان استراتژیک امضاء کنند، کانسرت های رقاصی در رسانه ها برگزار نمایند، زد و بندهای سیاسی برای استمرار چوکی نشینی داشته باشند، تعداد آپارتمانهای لوکس خود را افزایش دهند، موترهای روز جهان را سوار شوند و ... بلای شان هم به پس مردم بیچاره!!! خدر کم بود، که غم وغصه اعتیاد کودکان نیز به آن افزوده شد.